برخی زوجها با درایت و برنامه ریزی دقیق صاحب فرزند میشوند، عده ای از زوجین هم بدون اندیشه و غیر مسئولانه، و برخی هم تصمیم میگیرند تا هیچگاه صاحب فرزندی نشوند.

 

موضوع: تربیت فرزندان | بازدید: 150 | تاریخ ارسال: ۸ خرداد ۱۳۸۹

دعوای فرزندان برای خانواده های چند فرزندی چیز عجیب و غریبی نیست. هیچ پدر و مادری نمی توانند ادعا کند که فرزندانشان هیچ وقت با هم دعوا نکرده اند. این مشکل اجتناب ناپذیر است اما بسیاری از ما والدین نمی دانیم با این مشکل چطور برخورد کنیم. گاهی سر هر دو داد می زنیم «بس کنید!»، گاهی طرف فرزند بزرگ تر را می گیریم و گاهی او را محکوم می کنیم و از فرزند کوچک دفاع می کنیم. بعد هم نمی توانیم پیش بینی کنیم که در فضاهای بزرگ تری مثل مدرسه و جامعه چه اتفاقی برای آنها خواهد افتاد.

خیلی وقت ها این مشکل برای ما به یک مشکل اساسی تبدیل می شود اما بدون اینکه خودمان متوجه باشیم، عامل ادامه این دعواها در بین فرزندانمان می شویم. خوشبختانه راه حل این مشکل خیلی هم پیچیده نیست و تنها نیاز به صبر و حوصله ما دارد. باید بپذیریم که اشتباه برخورد کرده ایم و روشمان را تغییر دهیم. آن وقت است که می توانیم کنترل رفتار فرزندانمان را به دست بگیریم.
کتک زدن یا داد زدن سربچه ها روش درستی نیست چون این کارها به فرو نشاندن عصبانیتشان کمکی نخواهد کرد. کافی است آنها را راهنمایی کنید تا خودشان اختلافشان را حل کنند.

ریشه یابی علت ها

۱- برای توجه

علت اختلافات کودکانتان را شناسایی کنید و آنها را تا حد ممکن کم کنید. دعوای بچه های به چند علت است. اگر بعد از چند بار دعوا کردن کودکان متوجه شوند که هنگام دعوا شما توجه بیشتری به آنها نشان می دهید، طبیعی است که از دعوا کردن خوششان بیاید. همین دعوا کردن است که باعث می شود شما برای جدا کردنشان هم که شده آنها را بغل بگیرید و به اتاق دیگری ببرید یا حتی به چشمانشان نگاه کنید و سرشان داد بزنید. ممکن است بگویید این توجه که منفی و بد است. بله، اما وقتی توجه مثبت و تشویق را از کودک دریغ کنید، به هر ترتیب که شده سعی می کند توجه شما را به خودش جلب کند؛ حتی توجه منفی! پس سعی کنید آنقدر به کودک توجه کنید که او مجبور نشود با دعوا شما را متوجه خودش کند.

۲- گفت و گو و بیان احساس

به کودکانتان یاد بدهید که احساساتشان را در زمان عصبانیت، شادی و غم ابراز کنند. خیلی وقت ها کودک قبل از بیان ناراحتی و عصبانیت خود به دیگران، از کتک زدن و رفتارهای خشن استفاده می کند چرا که یاد نگرفته چطور به خواهرش بگوید که دوست ندارد کسی به اسباب بازی اش دست بزند. همین حرف زدن و ابراز ناراحتی مانع از ایجاد هرنوع برخورد لفظی یا فیزیکی می شود.

گاهی ممکن است ندانید چرا دعوا شروع شده است. در این موارد سعی کنید یک طرفه به قاضی نروید و از کسی جانبداری نکنید. از کودکانتان بخواهید که ماجرا را از اول تعریف کنند و هر کدام راه حل هایی را که برای حل اختلاف دارند بگویند. حتی می توانید راه حل ها را روی یک برگه کاغذ بنویسید. ممکن است بعضی راه حل ها خنده دار و نشدنی به نظر برسند اما آنها را هم بنویسید. توانایی آنها برای حل مشکل را دست کم نگیرید. البته شما هم می توانید پیشنهاد بدهید اما صبر کنید تا خود کودکان یکی یکی راه های غیرممکن و نامناسب را خط بزنند تا بالاخره به بهترین راه برای حل اختلافشان برسند.

۱۰ روش برای جلوگیری از دعوا

دعوای بین خواهر و برادرها به اندازه تغییر فصول سال طبیعی است. برخلاف آنچه بیشتر والدین تصور می کنند، دعوای میان فرزندان نشان دهنده سلامت روانی در خانواده است اما در بعضی مواقع این مسأله طبیعی تبدیل به مشکل می شود و نمی توانیم از عهده آن بر بیاییم. برای کنترل اوضاع در این طور مواقع و کاهش دعوا بین کودکانتان، به کاربردن ۱۰ روش می تواند کارساز باشد.
بچه ها از شما یاد می گیرند که چطور اختلافشان را با هم حل کنند. اگر این کار را به آنها آموزش نداده اید، انتظار نداشته باشید بلد باشند به خوبی از عهده این کار بربیایند.

۱- جنگ و دعوا

معمولا یکی از روش هایی که بچه ها برای جلب توجه والدین به آن متوسل می شوند، جنگ و دعوا است. بنابراین اگر به آنها بی توجهی کنید (البته تا زمانی که کار به کتک کاری های خطرناک نرسیده است)، دیگر کمتر از این روش برای جلب توجه استفاده می کنند.

۲- رعایت مساوات

زمانی که بین فرزندانتان دعوا و درگیری پیش می آید ، ممکن است متوجه شوید که کدامشان دعوا را  شروع کرده و مقصر است. در چنین وضعیتی به هیچ وجه اظهار نظر نکنید و هرگز طرف هیچ کدامشان را نگیرید.

۳- تشویق هنگام صلح

وقتی که بچه ها به خوبی و بدون مشکل در کنار هم بازی و فعالیت می کنند، نشان بدهید که از این وضعیت خوشحال هستید. طوری رفتار کنید که بفهمند از اینکه با هم خوب هستند و دعوا نمی کنند ، خوشتان آمده است.

۴- شما الگو هستید

اینکه هر از گاهی بحث و مرافعه کردنتان را به آنها نشان دهید، بد نیست؛ البته در صورتی که روش مواجه شدن با آن و حل کردن اختلافات و آشتی کردن را هم به آنها یاد بدهید. بچه ها از شما یاد می گیرند که چطور اختلافشان را با هم حل کنند. اگر این کار را به آنها آموزش نداده اید، انتظار نداشته باشید بلد باشند به خوبی از عهده این کار بربیایند.

۵- همه با هم

فعالیت هایی را برنامه ریزی کنید که همه اعضای خانواده با هم در آن شرکت کنند با فرزندانتان درباره اینکه اعضای خانواده باید با هم همکاری کنند، صحبت کرده و اهمیتش را به آنها گوشزد کنید. از انجام بازی ها و فعالیت هایی که حس رقابت و احتمال دعوای فرزندانتان را افزایش می دهند ، خودداری کنید؛ مگر آنکه بتوانید احساس رقابت آنها را کنترل کنید تا به حسادت تبدیل نشود.

۶- آموزش هنگام آرامش

زمانی با آنها درباره دعا کردنشان صحبت کنید که آرام شده و مشکلاتشان را با هم حل کرده باشند. برای فرزندانتان این سؤال را مطرح کنید که چه کارهای دیگری را می توانستند به جای کتک زدن همدیگر انتخاب کنند و به آنها در پیدا کردن ایده های جدید و جواب دادن به این سؤال کمک کنید.

۷- نتیجه گیری به جای تنبیه

معمولا تنبیه کردن بچه ها فقط آنها را عصبانی تر کرده و باعث می شود بیشتر دعوا راه بیندازند؛ البته کمی سرزنش کردن، طبیعی و اجتناب ناپذیر است اما تا آنجا که می توانید، به جای تنبیه از نتیجه گیری منطقی استفاده کنید.

۸- کنترل عکس العمل ها

وقتی که لازم است بین آنها پادرمیانی کنید، آرامش خود را کاملا حفظ کنید. اگر عصبانی بشوید، مطمئن باشید احتمال اینکه دوباره جنگ و دعوا راه بیفتد، بیشتر کرده اید.

۹- گره ها را کم کنید

فکر کنید ببینید که معمولا چه مسائلی بیشتر باعث اختلاف و دعوای آنها می شود. مثلا اگر می خواهید برای بچه هایتان توپ بخرید ، هرگز برای یکی از آنها توپ قرمز رنگ و برای دیگری آبی رنگ نخرید.

۱۰- همان طور که هست

هر روز به بچه هایتان بگویید که دوستشان دارید و مهم تر از این، علاقه تان را به آنها نشان دهید. بچه هایی که وابستگی عاطفی بیشتری به والدین دارند ، کمتر دعوا می کنند. این کار شاید شما را کاملا از شر دعوای فرزندانتان خلاص نکند اما بی نتیجه هم نیست.

موضوع: تربیت فرزندان | بازدید: 280 | تاریخ ارسال: ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۹

روان‌شناسان می‌گویند اینکه پدر هم به اندازه مادر برای رشد روانی کودکان مهم و باارزش است و برقراری تعادل بین روابط این دو با فرزندان‌شان می‌تواند از نظر روانی سبب رشد صحیح کودکان شود، از مسائلی است که این روزها زیاد در روانشناسی مورد بحث قرار می‌گیرد. (ادامه…)

موضوع: تربیت فرزندان, خانواده | بازدید: 484 | تاریخ ارسال: ۶ اردیبهشت ۱۳۸۹

تمامی والدین خواستار تربیت فرزندانی خوب و مودب هستند، به گونه ای که هم در زندگی خانوادگی براحتی با اطرافیان ارتباط برقرار کنند و هم در اجتماع افرادی محترم باشند؛ در غیر این صورت اگر فرزندتان بی ادب است مطمئن باشید هیچ کس دوست ندارد با او همکلام شود، فرزند بی ادب به یک بزرگسال بی ادب تبدیل خواهد شد. (ادامه…)

موضوع: تربیت فرزندان | بازدید: 166 | تاریخ ارسال: ۵ اردیبهشت ۱۳۸۹